79 - « 1 » از عبداللَّه‌بن عطا نقل كرده ، مىگويد : غلام علي بن حسين عليهما السلام مرتكب گناهى شد كه استحقاق مجازات داشت ، امام عليه السلام تازيانه را برداشت تا بزندش و فرمود : « قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ » . « 2 » . غلام گفت : من چنين نيستم ، بلكه به رحمت خدا اميدوارم و از عذاب او بيمناكم ! امام عليه السلام با شنيدن سخن غلام ، تازيانه را انداخت و فرمود : « تو در راه خدا آزادى ! » . « 3 » 80 - مردى بر حق علي بن حسين عليهما السلام تجاوزى كرد و او خود را غفلت زده وانمود كرد آن مرد عرض كرد : من با شما بودم ! علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « من از شما چشم پوشى كردم ! » . اهل مدينه مىگفتند : ما صدقه نهانى را از دست نداديم تا وقتى كه علي بن حسين عليهما السلام را از دست داديم . « 4 » 81 - از آن حضرت است كه فرمود : « توبه ، عمل و بازگشت از كار بد است ، توبه به سخن گفتن نيست » . « 5 » 82 - آن حضرت فرمود : « هر كه بى غرض بگويد : « سبحان اللَّه العظيم و بحمده » خداى تعالى براى او صد هزار حسنه بنويسد و سه هزار بدى را از نامهء عمل او پاك سازد و سه هزار درجه او را بالا ببرد » . « 6 » 83 - علي بن حسين از پدرش به نقل از علي بن ابى طالب عليهم السلام نقل كرده

--> ( 1 ) - همان . حديث شماره 78 را از كشف الغمه به شماره 60 در بخش جود و پارسائى نقل كرديم - م . ( 2 ) - جاثيه / 14 : به مؤمنان بگو : كسانى را كه اميد به ايّام‌اللَّه ( روز رستاخيز ) ندارند مورد عفو قراردهند ، و نسبت به آنها سخت نگيرند ! ( 3 ) - كشف الغمه : 2 / 101 . ( 4 ) - همان . ( 5 ) - همان . ( 6 ) - همان .